کاینچنین پیوسته در ظلمات پوید خضروار

نیز اگر عنبر فشاند بس عجب نبود که هست

دست تو دریا و عنبر خیزد از دریاکنار

راستی خواهد مگر آب حیات آرد به دس

خلق می گفتند اسکندر چو درظلمات رفت

بس گهر آورد می گفتم ندارم استوار

لیک باور شد مرا روزی که دیدم کلک تو