راستی خواهد مگر آب حیات آرد به دس

ازکف راد تو دارد بحر عمان در جوار

نیز اگر عنبر فشاند بس عجب نبود که هست

دست تو دریا و عنبر خیزد از دریاکنار

کاینچنین پیوسته در ظلمات پوید خضروار

خلق می گفتند اسکندر چو درظلمات رفت

بس گهر آورد می گفتم ندارم استوار