مایه هوش و ذکا پایه عز و وقار

سرخ جبین زاهدیست حله نشین زان سبب

تا که چهل نگذرد هیچ نیاید به کار

دیده دل را ضیا چهره جان را صفا

خلق چو قوم کلیم مانده به تپه ظلام

او شده بر جانشان مائده خوشگوار

آتش موسی است هان کرده به فرعون غم