گلیست روی تو کاو را بود هزار هزار

مراکه پنجه من بر نتافت شیر ژیان

بتی نمود به آهوی جانشکار شکار

نه من به روی تو ای گلعذار مشتاقم

جو بر مزار من افتد گذارت از پس مرگ

مشو ز غصه من زار و بر مزار مزار

غم و الم تب و تاب اشک و آه سوز و گداز