مراکه پنجه من بر نتافت شیر ژیان

ز سوز خویش برآرد ز خود چو نار چنار

دلا نسیم صبا هست پیک حضرت دوست

بیا و جان به ره پیک رهسپار سپار

بتی نمود به آهوی جانشکار شکار

نه من به روی تو ای گلعذار مشتاقم

گلیست روی تو کاو را بود هزار هزار