جستم ز جای و بانگ برو برزدم ز خشم

چون بحر طبع من زگهرهای آبدار

کز ره نفس گسیخته آمد یک ز در

چون دزد چابکی که کند از عسس فرار

کای دزد شب کیی به شکرخنده گفت یار

زلفش تمام حلقه و جعدش همه فریب

جسمش همه کرشمه و چشمش همه خمار