چنگال تیزکرده به آهنگ کارزار

ترکم ز جای جست و گره کرد مشت خویش

مانند آفریدون باگرزگاوسار

منهم چو شیر غژمان با ساز و با سلیح

کامد صدای خنده یک کوهسار کبک

وز شور خنده خسته دلم گشت بیقرار

ناگه فضای خانه پر از نور شد چنانک