کامد صدای خنده یک کوهسار کبک

مانند آفریدون باگرزگاوسار

منهم چو شیر غژمان با ساز و با سلیح

چنگال تیزکرده به آهنگ کارزار

وز شور خنده خسته دلم گشت بیقرار

ناگه فضای خانه پر از نور شد چنانک

گفتی فلک ستاره کند بر زمین نثار