آبروی هردو را آبست فرق اینست و بس

نهرهای آب جاری کرده است از هر کنار

او قبای خود به من بخشد که منهم کرده ام

جاری از دریای طبع خویش شعر آبدار

کاب من در نطق جاری آب او در جویبار

آب او لب تشنه را سیراب سازد واب من

تشنه تر سازد به خود آن را که بیند هوشیار