نبینم کس اندر میان ناتوان

سبک زاد فرخ زبان برگشاد

همی کرد گفتار نا خوب یاد

کزین سان سپاهی دلیر و جوان

شما را چرا بیم باشد ز شاه

به گیتی پراگنده دارد سپاه

بزرگی نبینم به درگاه اوی