نیستم سیم از چه فرمودی مرا اینگونه خوار

روزگاری مهرت از خاطر فراموشم نشد

سخت می ترسم فراموشم کنی چون روزگار

نیستم زر از چه افکندی چنینم از نظر

نی سپهرم تا مرا قدرت کند بی احترام

نه جهانم تا مرا جاهت کند بی اعتبار

قدر من باری بدان و شعر من گاهی بخوان