پس به صباغ طبیعت داد و کردش رنگ رگ

لاله شد زان شعله پیدا ابر از آن دود آشکار

یا نه گویی زال چرخ آن پنبه ها یکسر برشت

زانکه زالان را به عادت پنبه ریسی هست کار

نفس نامی بافت زان این حلهای بی شمار

برف بدکافور وزو شد باغ آبستن به گل

ای عجب کافور بین کابستنی آورد بار