بو که چون شوی طبیعت را پدید آمد عنن

نفس نامی بافت زان این حلهای بی شمار

برف بدکافور وزو شد باغ آبستن به گل

ای عجب کافور بین کابستنی آورد بار

از چه از فرط حرارت کی بتا بستان پار

قرص کافو رری بخورد از برف چون محرور بود

قرص کافوری شدش دفع عنن را سازگار