خویش را پیدا نیارم کرد تا روز شمار

زان میم ده کز فروغش راز موران را بدل

دید بتوان از دو صد فرسغگ در شهای تار

زان میم ده کم چنان سازدکه اندر پیرهن

زان شرابم ده که در ر گهای من زانسان دود

کز روانی حکم خواجه اعظم اندر روزگار

خواجه دانی کیست آن غژمان نهنگ بحر عشق