گردش چشم پلنگان بینی اندر تیغ کوه

مرد خواهد گر چه از مردن بتر هست انتظار

برتری نبود حسودت را مگر کز شرم تو

آب گردد و آفتاب آن آب را سازد بخار

جنبش قلب نهنگان یابی از قعر بحار

ور به هرجا می خرامی از پی تعظیم تو

خیزد از جا خاک ره لیکن نمی گیرد غبار