خیزد از جا خاک ره لیکن نمی گیرد غبار

گردش چشم پلنگان بینی اندر تیغ کوه

جنبش قلب نهنگان یابی از قعر بحار

ور به هرجا می خرامی از پی تعظیم تو

خصمت ار زی کوه بگریزد پی احراق او

از درون صخره صما جهد بیرون شرار

گرچه مدحت در سخن باید ولی در مدح تو