گرچه مدحت در سخن باید ولی در مدح تو

خیزد از جا خاک ره لیکن نمی گیرد غبار

خصمت ار زی کوه بگریزد پی احراق او

از درون صخره صما جهد بیرون شرار

غیر از آنم اعتذاری هست نعم الاعتذار

عذرم این کز حرص مدحت در زبان و دل مرا

چون میان لفظ و معنی اندر افتدگیر ودار