تا زان تل و ماهور برون رانم شبدیز

حلاج صفت پنبه زدن بود مراکار

من تکیه چو بهمن زده بر تخت کیانی

وانان چو فرامرز شده بر زبر دار

مهمیز زدم بر فرس نفس ستمکار

نردیک اذان سحر از جای بجستم

گفتم بهلم نقشی ازین نادره کردار