گفتم که لاله داغ بدل دارد از چه روی

گفتا که وصل یار نگارین به از بهار

گفتم که بار یافت هزاران به گلستان

گفتا زگلستان رخ من به هزار بار

گفتا ز روی من دل لاله است داغدار

گفتم چو سرو کی به کنارم قدم نهی

گفت آن زمان که رانی از دیده جویبار