گفت آن زمان که رانی از دیده جویبار

گفتم که لاله داغ بدل دارد از چه روی

گفتا ز روی من دل لاله است داغدار

گفتم چو سرو کی به کنارم قدم نهی

گفتم به زیر سایه گیسو رخ تو چیست

گفت ار به کس نگونی خورشید سایه دار

گفتم مگر بقد تو زلف تو عاشقست