گفتم مگر بقد تو زلف تو عاشقست

گفت آن زمان که رانی از دیده جویبار

گفتم به زیر سایه گیسو رخ تو چیست

گفت ار به کس نگونی خورشید سایه دار

گفتا بلی به سرو روان عاشقست مار

گفتم که زلفکان تو بر چهره چیستند

گفتا به روم طایفه یی ز اهل زنگبار