گفت ار به کس نگونی خورشید سایه دار

گفتم چو سرو کی به کنارم قدم نهی

گفت آن زمان که رانی از دیده جویبار

گفتم به زیر سایه گیسو رخ تو چیست

گفتم مگر بقد تو زلف تو عاشقست

گفتا بلی به سرو روان عاشقست مار

گفتم که زلفکان تو بر چهره چیستند