گفتم به زیر سایه گیسو رخ تو چیست

گفتا ز روی من دل لاله است داغدار

گفتم چو سرو کی به کنارم قدم نهی

گفت آن زمان که رانی از دیده جویبار

گفت ار به کس نگونی خورشید سایه دار

گفتم مگر بقد تو زلف تو عاشقست

گفتا بلی به سرو روان عاشقست مار