گفتم بود ز مهرش هر هوشیار مست

گفتاکه عقل گیرد از حزم او عیار

گفتم چه وقت پایه خصمش شود بلند

گفت آن زمان که خاک وجودش شود غبار

گفتا بود ز عدلش هر مست هوشیار

گفتم سوارگان را قهرش پیاده کرد

گفتا پیادگان را لطفش کند سوار