گفتا به جز بلا که برونست از آن حصار

گفتم سوارگان را قهرش پیاده کرد

گفتا پیادگان را لطفش کند سوار

گفتم حصار امن دو عالم وجود اوست

گفتم که اعتبار مرا نیست نزدکس

گفتا به نزد خواجه بسی داری اعتبار

گفتم به عید پارم تشریف داد و زر