گفتم حصار امن دو عالم وجود اوست

گفتا بود ز عدلش هر مست هوشیار

گفتم سوارگان را قهرش پیاده کرد

گفتا پیادگان را لطفش کند سوار

گفتا به جز بلا که برونست از آن حصار

گفتم که اعتبار مرا نیست نزدکس

گفتا به نزد خواجه بسی داری اعتبار