سیارگان چرخ برین را بود مدار

حصنی که از نظاره برجش ز فرق چرخ

از فرط ارتفاع فتد تاج زرنگار

حصنی که در بیوت بروج رفیع او

حصنی که روزگار ز یک خشت باره اش

بر گرد نه سپهر تواند کشد حصار

حصنی که اوج کنگره او چنان رفیع