با وصف کامرانی گشتم ز مویه خوار

چرخ سیاه کارم دارد سیه گلیم

با آنکه چون سپیده دمستم سپیدکار

در عین نوجوانی گشتم ز غصه پیر

خوشیده شاخ عمرم در موسم شباب

شاخ ار چه می نخوشد در فصل نوبهار

سیمرغ قاف دانش و فضلم ولی چه سود