شد در مذاق راحت من زهر ناگوار

هان تا چه شدکه همچو عزازیل پرغرو ر

افکندیم ز پایه معراج اعتبار

هان تا چه شد که شکر شکر عواطفت

هان تا چه شد که شعله سوزان آه من

انگیزد از شرر ز مسامات یم بخار

قاآنیا علاج نبینم به غیر از آنک