گشت قربان کسی کاو را ز قربانیست عار

عید قربانست و من قربان آن عیدی که هست

کوی او دایم بهشت و روی او دایم بهار

زان سبب قربان اسمعیل باید شدکه او

عار دارد آری از قربانی آن یاری که هست

نور هستی از فروغ ذات پاکش مستعار

در چنین روزی که اسمعیل شد قربان دوست