عیب جویی را بهل هیچ ار هنر داری بگو

و رقتیم آیینه گفتا آخر از خود شرم دار

با چنین پستی که داری لاف رعنایی مزن

با چنین زشتی که داری تخم زیبایی مکار

غیب گویی را بنه هیچ ار خبر داری بیار

یک خبر دارم بلی یزدان بود پوزش پذیر

یک هنر دارم بلی هستم به حق امیدوار