عجز کردم لابه کردم کاین سخن سهلست سهل

راست گویی سیل خیز آمد مدرگاه مدار

گفتمم ا ج ری روان را هم ت رانی ر رد خشک

گفت می سوزم مپرس این حرف کلا زینهار

این عمل را نیز حواهم کز تو ماند یادگار

عجزمن چون دید حرزی خواند و از هر سو دمید

رو به گردون کرد کم حافظ شو ای پروردگار