تا بود رمحت نزار و تا بود گرزت سمین

تا به وصفش نیز سامع را نماند انتظار

حیلتی کردم که تا شد صیت فضلم مشتهر

نامی از جود تو بردم یافت فضلم اشتهار

دین ازین بادا سمین وکفر از آن بادا نزار

شعر قاآنی برین نسبت اگر بالا رود

یا به کرسی می نشیند یا به عرش کردگار