دین ازین بادا سمین وکفر از آن بادا نزار

حیلتی کردم که تا شد صیت فضلم مشتهر

نامی از جود تو بردم یافت فضلم اشتهار

تا بود رمحت نزار و تا بود گرزت سمین

شعر قاآنی برین نسبت اگر بالا رود

یا به کرسی می نشیند یا به عرش کردگار