پنج ماهیست به دریای کفش پنج انگشت

عوض گل همه یاقوت دمد از گلزار

کف او گویی آتش بود و سیم سپند

زان نگیرد نفسی در بر او سیم قرار

گر چه ماهی نشنیدم که بود گوهربار

در سه ماهیش یکی مار بود نامش کلک

لیک ماری که از و مشک بود در رفتار