در سه ماهیش یکی مار بود نامش کلک

زان نگیرد نفسی در بر او سیم قرار

پنج ماهیست به دریای کفش پنج انگشت

گر چه ماهی نشنیدم که بود گوهربار

لیک ماری که از و مشک بود در رفتار

مار دیدی که گهر بارد بر صفحه سیم

یا شنیدی که کند مشک به کافور نثار