دلبری ساده که بد موی سیه بر رویش

از پی آمدن فارس ز شه جستم بار

چون به شیراز رسیدم در هرجایی من

گشت مایل به بتی سنگدلی سیم عذار

چون یکی دسته سنبل که دمد از گلنار

لب او با همه گلشکر و گلقند که داشت

در شگفتم که چرا بود دو چشمش بیمار