زلف پیچانش طومار صفت خم در خم

روز رخشنده کند تعبیه اندر شب تار

اطلسی جز رخ زیباش ندیدم همه عمر

کز ملاحت بودش پود وز نیکویی تار

ثبت کرده غم دلها همه در آن طومار

الغرض از پی مرسوم نرفتم دیگر

زانکه دیوانه خوبان نرود از پی کار