کز ملاحت بودش پود وز نیکویی تار

جز رخش در خم گیسو نشنیدم که کسی

روز رخشنده کند تعبیه اندر شب تار

اطلسی جز رخ زیباش ندیدم همه عمر

زلف پیچانش طومار صفت خم در خم

ثبت کرده غم دلها همه در آن طومار

الغرض از پی مرسوم نرفتم دیگر