زین محبت بگذر انده و محنت بگذار

سرو گلچهره من غنچه صفت شد دلتنگ

تا شد ازسیم تهی پنجه من همچو چنار

خویش را گفتم لاقیدی و رندی تاکی

چون حوالت شده مرسوم تو بر میش کشان

اینک امضا را شو خویش کشان زی سالار

خویشتن در عوض میش فدا کن بر میر