گرد آن چنبر زلفین سیه چون پرگار

شوق بوسیدن آن لب دل من داشت نژند

ذوق بوییدن آن رخ تن من داشت نزار

لب او مرکز خوبی به دو خط چنبر حسن

چشم عاشق کشش از دور به ایمابی گفت

که من از حسرت نادیدن خویشم بیمار

خال بر چهره او در خم گیسو گفتی