که به جز تربیتش نبود دهقان را کار

گفتم ای ماه به تحقیق کنون دانستم

که ترا همچو گل سرخ وفا نیست شعار

باورم گشت که بی مهری و بدعهد چو گل

پس یک سال که بر گش به در آید ز درخت

دست دهقان را هردم کند از خار فکار

چون کند غنچه و دهقان به تماشا رودش