پس یک سال که بر گش به در آید ز درخت

که ترا همچو گل سرخ وفا نیست شعار

باورم گشت که بی مهری و بدعهد چو گل

که به جز تربیتش نبود دهقان را کار

دست دهقان را هردم کند از خار فکار

چون کند غنچه و دهقان به تماشا رودش

کند از صحبت وی تنگدلی ها اظهار