کند از صحبت وی تنگدلی ها اظهار

پس یک سال که بر گش به در آید ز درخت

دست دهقان را هردم کند از خار فکار

چون کند غنچه و دهقان به تماشا رودش

باز بعد از دو سه روزی که به گلزار شکفت

بهر یک مشت زر از باغ رود در بازار

به عبث نیست که در دیگ سیه زآتش سرخ