بهر یک مشت زر از باغ رود در بازار

چون کند غنچه و دهقان به تماشا رودش

کند از صحبت وی تنگدلی ها اظهار

باز بعد از دو سه روزی که به گلزار شکفت

به عبث نیست که در دیگ سیه زآتش سرخ

به مکافات بجوشاندش آخر عطار

تو کنون آن گل سرخی و من آن دهقانم