گفتمش گر نبود سیم و زرم عیب مکن

که به زر کار درست آید و بی زر دشوار

مالک سیم نیی یاوه چه می بازی عشق

مفتی شهر نیی خیره چه بندی دستار

چهره من زر شمر و اشک مرا سیم انگار

گفت بس عاشق مفلس که همین عذر آورد

که به جز طعنه و تسخر نشنید از دلدار