زر به قنطار همی بخشد و اشتر به قطار

نیز انعام دگر داشتی از شاه بری

که نه امسال رسیدست و نه پیرار و نه پار

بگذر از این همه آخر نه ترا حاکم فارس

کی ترا ملتمسی بود که رفتی بر او

گفتی و گفت برو رسم تکدی بگذار

کی شنیدی که بود حاکمی این گونه همیم