کی ترا ملتمسی بود که رفتی بر او

که نه امسال رسیدست و نه پیرار و نه پار

بگذر از این همه آخر نه ترا حاکم فارس

زر به قنطار همی بخشد و اشتر به قطار

گفتی و گفت برو رسم تکدی بگذار

کی شنیدی که بود حاکمی این گونه همیم

که رسد فیض عمیمش چه به مو و چه به مار