گرد وی می کشد از آهن و فولاد حصار

چون ز اوصاف تو قاصر بود اندیشه من

پس هر مدح تو صد بار کنم استغفار

هیبت تیغ تو هر جا که رود دشمن تو

بدسگال تو به هرجا که رود در خطرست

آنچه بیند نبود راه مگر وقت فرار

ناخن خویش همی بیند و پندارد تیغ