هم مگر گیرد در سایه عفو تو قرار

گاه چون مار به پهلو رود و ترسد از آن

که فروماند درگل قدمش چون مسمار

باری از بیم تو هرجا که رود در خطرست

مهترا طرز سخن بین و سخن گویی نغز

که ز ابکار بسی بکرترند این افکار

همه اشعار من اندر همه آفاق پر است